سالها پیش استایل مونوکروم بیشتر با کتوشلوارهای رسمی یا استایلهای مینیمال اروپایی شناخته میشد؛ اما امروز دیگر فقط یک سبک پوشش نیست، بلکه نوعی نگاه به لباس پوشیدن است. نگاهی که بهجای شلوغ کردن ظاهر با رنگهای متعدد، اجازه میدهد فرم لباس، کیفیت پارچه و تناسب اندام بیشتر دیده شوند.
شاید به همین دلیل باشد که این روزها از کالکشن برندهای لوکس گرفته تا استایلهای خیابانی کپنهاگ و سئول، ستهای تکرنگ بیشتر از هر زمان دیگری دیده میشوند. اما یک سؤال مهم باقی میماند؛ استایل مونوکروم برای چه افرادی مناسب است؟ آیا این سبک برای همه مناسب است؟
مقاله پیشنهادی: [۲۰ استایل مونوکروم]
مونوکروم بیشتر از آنکه به رنگ وابسته باشد، به فرم وابسته است
اولین اشتباهی که خیلیها مرتکب میشوند این است که تصور میکنند مونوکروم یعنی پوشیدن لباسهایی که دقیقاً یک رنگ دارند. واقعیت این است که طراحان مد معمولاً به تناژ فکر میکنند، نه صرفاً رنگ.
مثلاً یک استایل کرم میتواند از شیری، استخوانی، بژ و ماسهای ساخته شود و همچنان کاملاً مونوکروم به نظر برسد. همین اختلافهای ظریف باعث میشود استایل عمق پیدا کند و تخت دیده نشود.
اگر قد کوتاه داری، احتمالاً این سبک بیشتر از چیزی که فکر میکنی به کمکت میآید
یکی از دلایلی که استایلیستها بارها سراغ مونوکروم میروند، خطای دیدی است که ایجاد میکند. وقتی رنگ لباس از بالا تا پایین تغییر ناگهانی ندارد، چشم هم مرز مشخصی بین بالاتنه و پایینتنه پیدا نمیکند؛ در نتیجه قد کشیدهتر دیده میشود.
به همین دلیل بسیاری از افراد قدکوتاه، بدون اینکه بدانند، بعد از امتحان کردن این سبک احساس میکنند لباس روی بدنشان «بهتر نشسته است». البته این موضوع زمانی جواب میدهد که برش لباسها هم متناسب باشد؛ وگرنه حتی یک استایل تکرنگ هم میتواند اندام را نامتعادل نشان دهد.
اگر فرم بدن ساعت شنی یا مستطیلی داری، مونوکروم بهترین بوم برای نمایش تناسب اندام است
برخلاف تصور رایج، استایل تکرنگ قرار نیست فرم بدن را پنهان کند. اتفاقاً چون رنگ حواس را پرت نمیکند، چشم بیشتر روی خطوط لباس، برشها و فرم بدن متمرکز میشود. به همین دلیل کسانی که فرم بدن متناسب دارند، معمولاً در استایلهای مونوکروم بسیار چشمگیرتر دیده میشوند.
اما این موضوع یک هشدار هم دارد؛ اگر لباس بیش از حد گشاد یا بیش از حد جذب باشد، همانقدر که نقاط قوت را نشان میدهد، ضعفها را هم پررنگتر خواهد کرد.
بزرگترین اشتباه در استایل مونوکروم، انتخاب یک بافت برای همه لباسهاست
اگر قرار باشد فقط یک اشتباه را نام ببریم، همین است. فرض کن مانتو، شلوار و شال همگی از یک پارچه، یک رنگ و یک بافت باشند؛ نتیجه بیشتر شبیه لباس فرم خواهد شد تا یک استایل مدرن. چیزی که استایل مونوکروم را حرفهای میکند، بازی با بافتهاست.
کت لینن کنار شلوار کتان.
بافت کنار ساتن.
چرم کنار پارچه.
همه این تضادهای کوچک باعث میشوند یک رنگ، خستهکننده به نظر نرسد.
اکسسوری در مونوکروم نقش اول را بازی میکند
در استایلهای رنگارنگ، اکسسوریها معمولاً مکمل هستند. اما در استایل مونوکروم، دقیقاً برعکس است. اینجا ساعت، کیف، کفش یا حتی عینک، نقطهای هستند که شخصیت استایل را تعریف میکنند.
به همین دلیل است که طراحان معمولاً اجازه میدهند یکی از اکسسوریها کمی متفاوتتر باشد؛ مثلاً یک کیف قهوهای یا زرشکی در کنار استایل تمام کرم. همین تفاوت کوچک، کل ظاهر را زندهتر میکند.
چه کسانی بهتر است سراغ مونوکروم نروند؟
واقعیت این است که مونوکروم برای همه قابل اجراست، اما برای همه انتخاب اول نیست. اگر به استایلهای ماکسیمال، چاپهای شلوغ یا تضاد رنگی علاقه داری، احتمالاً بعد از مدتی احساس میکنی استایل تکرنگ بیش از حد آرام است.
همچنین اگر هنوز در انتخاب فرم لباس تجربه زیادی نداری، بهتر است ابتدا با ستهای دو یا سهرنگ شروع کنی؛ چون در مونوکروم، کوچکترین اشتباه در انتخاب سایز یا برش لباس بیشتر دیده میشود.
استایل مونوکروم برای چه افرادی مناسب است؟ جمعبندی نهایی
مونوکروم را از کرم، خاکستری یا سرمهای شروع کن؛ نه از رنگهای خیلی خاص. این سه رنگ هم راحتتر ست میشوند، هم امکان بازی با تناژ و بافت را بیشتر میکنند و هم اگر اولین تجربهات باشد، احتمال اینکه نتیجه شیک از آب دربیاید بسیار بیشتر است.
در دنیای مد، گاهی حذف کردن یک رنگ، بیشتر از اضافه کردن چند رنگ، استایل را حرفهای میکند؛ و شاید مونوکروم، بهترین مثال برای همین جمله باشد.
